Co do wrażeń estetycznych to urządzenie jest dosyć brzydkie (nieciekawe połączenie czerwonego z czarnym), no i bardzo duże (długie i szerokie). Zdecydowanie brzydsze niż na zdjęciach i całe szczęście, że trzeba ją oglądać tylko podczas instalacji. Sporo zachodu wymagało  upchnięcie nowego GeForce w mojej standardowej obudowie wypełnionej trzema dyskami twardymi, DVD i czytnikiem kart w slocie stacji dysków. Musiałem zrobić małe przemeblowanie, bo nie da się w standardowej obudowie typu tower zainstalować za tą kartą twardego dysku (jest za długa) . Ostatecznie udało się zainstalować urządzenie przesuwając jeden z dysków półkę wyżej. Kolejnym problemem, który trzeba wziąć pod uwagę decydując się na tę kartę jest jej grubość – zajmuje szerokość dwóch slotów PCI. Dla mnie, posiadacza płyty microATX, oznaczało to rezygnację z karty muzycznej (na rzecz tej na płycie). Jednak nigdy nie korzystałem z zestawu głośników 5.1, a karta była generalnie słaba, więc rezygnowałem bez żalu na rzecz tej wbudowanej w płytę główną.

Kolejnym wyzwaniem jest zasilanie karty. Oczywiście spodziewałem się konieczności zasilenia jej bezpośrednio z zasilacza, jednak karta wymaga dedykowanego 6-pinowego złącza zasilającego (którego mój zasilacz nie posiada), lub (przejściówka jest w pudełku) dwóch „zwykłych” wtyczek zasilających (tego się nie spodziewałem). Niestety przy mojej obecnej konfiguracji okazało się, że wolna jest tylko jedna wtyczka. Na szczęście karta zadowoliła się tym pojedynczym źródłem zasilania, ale raczej planuję zdobyć rozgałęziacz i podłączyć dwie linie zasilające tak, jak sugeruje instrukcja. Lepiej sprawdzić przed kupnem sytuację w obudowie, żeby potem niepotrzebnie nie kombinować.

Po włączeniu komputera pojawia się dźwięk wentylatora – naprawdę głośny (wiele osob zwraca na to uwagę). Co prawda zainstalowanie sterowników redukuje obroty wiatraczka na karcie, ale i tak będzie to dominujący hałas dobywający się z obudowy. Nic się nie da na to poradzić. Widziałem odpowiednik tej karty produkowany przez Gigabyte – zajmował jeden slot PCI-E, z chłodzeniem Zalmana i niestety sporo droższy (o ok. 50-60 złotych), co już przekraczało zakładaną przeze mnie kwotę. Częściowym wytłumaczeniem tego stanu jest fakt, iż Gainward nieco podkręcił taktowanie chipsetu tego urządzenia, co zapewne powoduje nieco większe grzanie karty (stąd wysokie obroty wiatraka), ale jej osiągi są nawet do 10% lepsze niż u konkurencji bez rzadnej ingerencji (eksperymentów) ze strony użytkownika. Można samemu próbować overclockingu dzięki ExpertTool instalowanemu z płyty. Ja nie próbowałem, bo wydajność tej karty jest dla mnie więcej niż wystarczająca.

W ostatnich tygodniach (a właściwie od co najmniej dwóch miesięcy) gram w Far Cry. Co ciekawe wypróbowałem w tym okresie kilka grafik – Ati Radeon AGP 9200L/SE, Asus GeForce 7600GS AGP oraz ostatnio Palit Geforce 5200 PCI-E. Po zmianie na 9600GT nie tylko bardzo zyskałem na ilość klatek na sekundę, ale sprawdziła się również obietnica z pudełka. Jakość tekstur i oświetlenia po prostu mnie zachwyciły. Pożałowałem, że jestem już tak blisko końca gry i że nie obejrzałem jej właśnie na tej karcie. Ale za to mam przed sobą perspektywę innych tytułów, które chętnie obejrzę z ulepszoną obsługą grafiki.

Podsumowując uważam, że osiągnąłem zadowalający rezultat jakości do ceny. Trudno znaleźć podobnie wydajną kartę w tej cenie. Na pewno dostarczy mi sporo miłych wrażeń

Sprawdzić jak działa można tutaj.

• You need PEAR packages installed properly on your apache server (possibly you have it by default).
• Download MDB2.
• Download MDB2 driver for your database. As you will see I used MySQL database driver, but should work on other engines with minimum effort – just add driver to MDB2 (copy driver’s directory to MDB2 directory) and tell MDB2 what kind of database you use (you will see how simple it is).

PHP Class example:

<?php
require 'includes/MDB2/MDB2.php';
class DbResult {
/* *
* example: getIssues( 'hdplug_issues' , 'name, phone' , 'status=0');
* example: getIssues ('hdplug_issues' , 'name,phone' , '');
* example: getIssues ('hdplug_issues' , '*' , '');
*/
public static function getIssues($table, $fields, $condition) {
// Connection setup
$dsn = array (
'phptype' => 'mysql',
'username' => 'youruser',
'password' => 'yourpassword',
'hostspec' => 'localhost:3306',
'database' => 'database_name'
);
// MDB2 instance
$mdb2 = MDB2 :: factory($dsn);
if (PEAR :: isError($mdb2)) {
echo 'Problem : ';
die($mdb2->getMessage() . "<BR>" . $mdb2->getDebugInfo());
}
// set the default fetchmode
$mdb2->setFetchMode(MDB2_FETCHMODE_ASSOC);
//SELECT query
$query = 'SELECT ' . $fields . ' FROM ' . $table;
if ($condition) $query .= ' WHERE ' . $condition;
$result = $mdb2->query($query) or die($mdb2->getMessage() . "<BR>" . $mdb2->getDebugInfo());
if ($result==null) print "<br>Database query return <b>null</b>!</br>";
return $result;
}
}

If you exclude the database configuration properties to the one separate file you should have a very useful database abstraction layer.

More information about MDB2 and downloads:
http://pear.php.net/package/MDB2
MDB2_Driver_mssql
MDB2_Driver_mysql
MDB2_Driver_pgsql
MDB2_Driver_sqlite

{literal}<script> ... </script> {/literal}

Poniżej wycinek kodu który pozwala połączyć dwie tablice kluczem obcym. Zakładam, że znasz już podstawowe założenia Smarty, dlatego nie opisuję operacji krok po kroku. Założenia są następujące:

W bazie mamy:

Czyli przykładowe dane w tabelach mogłyby wyglądać tak:

Ale chcemy wyświetlić je na stronie tak:

Stąd potrzeba zamiany identyfikatora liczbowego na konkretną wartość (czyli nazwę) z tabeli. Kod w skrócie wygląda następująco.

Plik cellrender.php

<?php

//konfiguracja bazy danych - uzupełnij zgodnie z własną konfiguracją

define ("BASE_SERVER","server");

define ("BASE_USER","user");

define ("BASE_PASS","password");

define ("BASE_NAME","wordpress");

require '../libs/Smarty.class.php';

$smarty = new Smarty;    $sql = "SELECT * FROM wp_users";

    /* ... usunięty kod połączenia do bazy danych */

    $user = array();

    while($tmp = mysql_fetch_assoc($result)) {

        $user[] = $tmp;

    }

   $smarty->assign("user", $user);

$sql = "SELECT * FROM wp_posts";

 /* ... usunięty kod połączenia do bazy danych */

    $user = array();

     while($tmp = mysql_fetch_assoc($result)) {

        $post[] = $tmp;

    }

 $smarty->assign("post", $post);

$smarty->display('cellrender.tpl');

Plik szablonu cellrender.tlp

{config_load file=mysmarty.conf section="setup"}     <table>

    <tr style="font-weight:bold;background-color: #FFBD00">

        <td>No.</td>

 	<td>ID</td>

        <td>POST_TITLE</td>

        <td>POST_AUTHOR</td>

        <td>POST_STATUS</td>

 	<td>POST_NAME</td>

    </tr>

    {section name=c loop=$post}

 {if $smarty.section.c.iteration is not odd}

        <tr style="background-color: #FFD86F">

 {else}

 	<tr style="background-color: #A9D1E7">

 {/if}

            <td>{$smarty.section.c.iteration}</td>

 		<td>{$post[c].id}</td>

            <td>{$post[c].post_title}</td>

 		{assign var=autor value=$post[c].post_author}

            <td>{$post[c].post_author} - - {$user[$autor].user_nicename}</td>

 		<td>{$post[c].post_status}</td>

            <td>{$post[c].post_name}</td>

        </tr>

    {/section}

    </table>

Kluczowe linie:

{assign var=autor value=$post[c].post_author}

<td>{$post[c].post_author} - - {$user[$autor].user_nicename}</td>

Jak widać udaje się odseparować szablon od kodu php zachowując swobodę w operowaniu danymi z bazy danych, a o to przecież właśnie chodzi.

Odnośniki:
WOS Portable Download
XAMPP Lite

To wystarczyło, żebym wykorzystał pendrive z funkcją ‘Speed Up My System’, ale również pojawiły się pytania co do rzeczywistej wydajności tego rozwiązania. Stąd postanowiłem przyjrzeć się opiniom użytkowników. Są różne, ale kilka spostrzeżeń jest wartych uwagi.

• Przede wszystkim dla zmaksymalizowania efektu zaleca się, aby pamięć dostęna dla ReadyBoost była 1,5x większa od pamięci RAM.
• System wykorzystuje maksymalnie 4Gb miejsca na pendrive.
• Wyciągnięcie pendrive podczas pracy z ReadyBoost nie sprowadzi na nas katastrofy, ponieważ dane tak, czy owak są zapisywane na twardym dysku. Odczyt serii małych plików jest jednak szybszy z pendrive, stąd system przyspiesza korzystając z tego rozwiązania zamiast z twardego dysku.
• Naprawdę wysoki przyrost prędkości uzyskamy w przypadku pracy z 512Mb RAM. Wówczas dorzucenie 1Gb ReadyBoost da prędkość porównywalną z 1Gb RAM.

Jaap w swoim blogu pisze o testach szybkości uruchamiania programów bez i z użyciem ReadyBoost. Jednak korzysta z karty SD. Podobnie jak autorzy komentarzy do tego posta również uważam, że ze względu na wolniejszy niż przy pendrive transfer danych, wartości nie oddają możliwości tej technologii. Warto jednak przynajmniej zerknąć na ten post i na opinie w komentarzach. link

Z kolei Dennis w swoim blogu testuje ReadyBoost jedynie pod kątem szybkości startu systemu. Patrząc na jego rezultaty podejrzewam, że ta technologia nie została stworzona do przyspieszenia tego zadania. Ale znowu warto zerknąć na uwagi w komentarzach. link

I teraz najciekawszy artykuł, który znajduje się w serwisie gamespot.Przetestowano liczbę klatek na sekundę w dwóch grach. Po przeanalizowaniu danych można wysnuć wniosek, że 512Mb RAM + 1Gb RB daje znaczny przyrost prędkości porównywalny do szybkości systemu z 1Gb RAM. Natomiast dokładnie 1Gb RB do 1Gb RAM w zasadzie niewiele zmienia, a dokładanie 4Gb RB do konfiguracji nie daje już żadnego widocznego przyrostu prędkości. Czyli 512RAM + 1GB ReadyBoost = 1GB RAM. Komentarze do posta tym razem nie warte uwagi.

Właściwie nie ma liczbowych danych porównawczych ze strony MS, a także nie doszukałem się tam informacji przy których zadaniach dopatrywać się przyspieszenia systemu. Stąd rozrzut opinii jest spory, a w zasadzie każdy sam musi sprawdzić, czy dla aplikacji których na codzień używa, może spodziewać się wzrostu wydajności czy też nie. Jednak zważywszy na relatywnie niewielkie koszty takiego przyspieszenia Visty – warto spróbować.

Warto również przejrzeć:
http://www.istartedsomething.com/20070307/readyboost-works/
http://www.anandtech.com/systems/showdoc.aspx?i=2917&p=6

Działająca poprawnie metoda (nie twierdzę, że jedyna), wymaga, aby strony kodowane były w ISO-8859-2, natomiast w nagłówku wiadomości jako zestaw znaków wskazujemy windows-1250, który jest poprawnie rozpoznawany przez wszystkie przeglądarki www i klienty poczty. Inne sposoby mogą zawieść.

Dodatkowo może się okazać, że edytor tekstu z którego korzystamy nie zapewni nam właściwego kodowania, mimo że na pierwszy rzut oka konfiguracja jest dobra.

Wracając do nagłówków. Powinny wyglądać następująco:

$headers = "From: Robsoft <info@robsoft.katowice.pl>";
$headers .= "\nContent-type: text/html; charset=windows-1250\n" ."Content-Transfer-Encoding: 8bit\n";

Reszta strony mailera zgodnie z poprzednimi uwagami jako ISO-8895-2.

Wysyłka już normalnie:

mail($adresat, $temat, $tresc, $headers)

Będzie działało zarówno dla czystego tekstu jak i html. Jeżeli w tekście są jakieś niejasności, proszę o pytania.

<input type=”text” value=”Twój e-mail:” onFocus=”if(this.value==’Twój e-mail:’)this.value=”;”>

Jest to wersja prosta, ale również niezbyt wygodna. Aby uczynić ją bardziej elastyczną, należy zastosować funkcję, którą potem wywołamy za każdym razem, kiedy będzie potrzebna.